www.akcesoriabudowlane.com

Płytki elewacyjne z kamienia.

Kamień to jeden z bardziej efektownych materiałów wykończeniowych stosowanych na zewnątrz domu. Przeżywa swój renesans, bo choć dosyć drogi - jest bardzo trwały. Oprócz wielu znanych złóż polskich mamy do dyspozycji kamień. z Włoch, Hiszpanii, Portugalii, RPA, Indii, Brazylii, ze Skandynawii, z Bliskiego Wschodu, a nawet z Chin. Miejsce, z którego pochodzi kamień, ma wpływ przede wszystkim na jego kolorystykę, wielkość i formę minerałów oraz ich przestrzenne rozmieszczenie. Właściwości fizyczne i chemiczne kamieni budowlanych określają możliwości ich stosowania. Na okładziny zewnętrznych elementów budynku nadają się płytki elewacyjne z granitu, sjenitu, piaskowca i niektóre odmiany wapieni. Podest wejściowy, schody, cokół i parapet wykończone jednym materiałem - płytkami z piaskowca W zależności od oczekiwanego efektu powierzchnia licowa kamienia może być różnie wykończona. Zakład obróbki kamieniarskiej może dostarczyć materiał o fakturze: 4 łupanej, ciosanej, grotowanej lub groszkowanej, czyli noszącej ślady uderzeń narzędzi - przypomina wtedy naturalną, nieobrobioną skałę; piaskowanej, czyli wyrównanej, ale szorstkiej dzięki uderzeniom strumienia piasku pod ciśnieniem. Wybierając płytki elewacyjne na ściany zewnętrze, posadzkę, schody czy taras, zwróć uwagę na jakość obróbki, jaką oferuje dostawca bądź zakład kamieniarski, aby po złożeniu zamówienia uniknąć rozczarowania. Zmiana wymiaru płytki o jeden lub dwa milimetry wydaje się drobnostką, jednak zwielokrotnienie tego błędu na powierzchni całej podłogi może prowadzić do zmian koncepcji architektonicznej lub konstrukcyjnej. Płytki elewacyjne przykleja się na zaprawę. To metoda przez fachowców zwana również „na podsypkę". Wykorzystuje się ją do układania płyt kamiennych na niezbyt równym podłożu i tam, gdzie do wykonania odpowiedniego spadku potrzebna jest grubsza, ponad 2-centymetrowa warstwa. Najczęściej stosuje się do tego zaprawę cementową o objętościowym stosunku piasku do cementu 1:3. Mieszaninę tę zwilża się wodą, tak aby nie była mokra, ale po ściśnięciu w dłoni się nie rozpadała. Zaprawę układa się warstwą o minimalnej grubości 2-3 cm. Kiedy płytki elewacyjne są już na swoim miejscu, delikatnie podnosi się ją za jedną krawędź i między nią a zaprawę znajdującą się pod płytką wlewa wcześniej przygotowaną wodę z rozrobionym cementem (mleko cementowe). Na to ponownie kładzie się płytkę i delikatnie dobija gumowym młotkiem, kontrolując jej położenie poziomnicą.